Chocolade goed tegen rimpels

BAARN – Het klinkt te mooi om waar te zijn, maar Britse wetenschappers beweren te hebben ontdekt dat dagelijks een beetje pure chocolade de tekenen van ouder worden door de zon zouden kunnen voorkomen.

Zelfs de kans op huidkanker zou kleiner zijn bij dagelijks een portie pure chocolade. Deze voordelen gelden enkel voor pure chocolade, die een grote hoeveelheid flavanolen bevatten. Flavanolen zijn antioxidanten die in cacaobonen zitten, waarvan chocolade wordt gemaakt. Uit het onderzoek blijkt dat degenen die chocolade aten waarin veel flavanolen zaten meer UV-licht konden verdragen dan de mensen die chocolade met weinig flavanolen aten. Voor het onderzoek werd speciale chocolade gebruikt met extra veel flavanolen. Deze chocola is (nog) niet in de winkel verkrijgbaar. Flavanolen zitten ook in rode wijn, groene thee en appels. (Bron: http://www.voedingsnet.nl)

Hoewel men in dit artikel keurig beschrijft dat het in dit artikel niet gaat om de pure chocolade die in de winkel te koop is (wat heeft men dan uberhaupt aan deze informatie), hebben de media gelukkig eerder al beschreven waar chocolade nog meer allemaal goed voor is (zie de tijdlijn hieronder). Toch is er maar één waarheid over de goede en de slechte eigenschappen van de ingredienten van chocolade. Op www.vitamor.nl staat een heel uitgebreide uitleg over chocolade. Zo wordt duidelijk dat chocolade écht goed is tegen hart- en vaatziekten en helpt tegen een te hoge bloeddruk. Echter bevat chocolade ook veel (verzadigde) vetten en veel suikers, wat het veel eten van chocolade slecht maakt. Dat chocolade goed is voor de tanden is onjuist, daarvoor heeft chocolade een te hoge zuurgraad (wat het tandglazuur aantast). Een gelukizalig gevoel, verslaving of puisten door het eten van chocolade is mogelijk, maar geheel persoonsafhankelijk.

Toegegeven, ik eet lang niet altijd gezond (waarbij gezond staat voor wat ik denk dat gezond is). Het schijnt goed te zijn om elke dag voldoende groente en fruit te eten, dus met dat in gedachten kan ik zeggen dat ik lang niet altijd gezond eet. Meestal maak ik magnetronmaalten warm en – hoewel er op de verpakkingen van Albert Heijn staat dat er honderdvijftig gram groenten in zit – ik geloof niet dat ik daarmee de aanbevolen tweehonderd gram groenten per dag haal. Fruit staat al helemaal weinig op het menu omdat 1: het te duur is (en makkelijk om op te bezuinigen) en 2: ik een nogal kieskeurige smaak heb wat betreft fruit (zo eet ik niet graag appels, wil ik alleen pitloze witte druiven en ik lust alléén groene bananen). En hoewel men zegt dat een ontbijt de belangrijkste maaltijd van een dag is, is het eerder uitzondering dan regel dat ik me aan een ochtenddiner waag. Eigenlijk ben ik niet van plan mijn eetgewoonten te veranderen; ik voel me fit, ik ben niet dik en heb (nog) geen last van een te hoge bloeddruk of iets dergelijks. Toch knaagt er wel wat aan me, want het is vrij naïef van me om te denken dat als er nu niks mis is, dat op de lange termijn ook zo zal zijn. Daarom ga ik op zoek naar gezonde voeding. Want al kies ik voor vlees met minder vet, wanneer het aanbrandt ben ik nog verder van huis omdat de zwarte randjes kankerverwekkend zijn. Hoewel ik het idee heb dat alles tegenwoordig kankerverwekkend is, ben ik wel bereid op dat soort dingen te letten. Het probleem is echter dat ik door de bomen het bos niet meer kan zien: er is zoveel gepubliceerd over wat wel goed is en wat niet (en waarom) dat ik de draad kwijt ben. Om duidelijkheid te scheppen in de verwarrende wereld van gezonde voeding probeer ik door middel van dit blog een overzicht te maken en fabels uit de wereld te helpen.